TV-feestjes zijn één grote toneelvoorstelling vol opportunisme.

De televisiewereld draait om glitter, glamour en vooral: fake it till you make it. Nergens zie je dat beter dan op het Gouden Televizier-Ring Gala. Alles glimt, iedereen lacht en iedereen vindt elkaar fantastisch. Tenminste, zolang de camera draait. Wie alleen de televisiebeelden ziet, zou bijna geloven dat de Nederlandse televisiewereld één grote, warme familie is. Ik weet inmiddels wel beter.

Alles is perfect verzorgd. Jurken, kapsels, make-up. Stylisten en visagisten draaien overuren. Op de blauwe loper begint de voorstelling. Zo verschijnt Tim Hofman altijd met zwartgelakte nagels, een bomberjack en dit jaar een ketting met ’Antifa’ erop. Tim maakt altijd een statement. En Splinter Chabot loopt altijd rond in een enorm, kleurrijk pak met strikken en bloemen. Samen met Britt Dekker rent hij op de blauwe loper gillend achter de gasten aan om ze te bewieroken. Maar dit jaar ontbraken daar opvallend veel bekende gezichten, onder wie Linda de Mol, Wendy van Dijk, Yvon Jaspers, Chantal Janzen en Johnny de Mol. Linda zei zelfs niet te weten dat het gala die avond plaatsvond. Echt vergeten? Of had ze genoeg van de poppenkast?

Want als je in het wereldje werkt, weet je wat er achter die stroom aan complimenten en nepomhelzingen schuilgaat. Business. Jaloezie. Vooral de feestjes vóór en na de uitzending zijn één grote toneelvoorstelling.

Toen ik zenderbaas was, kwamen producenten als vliegen op stroop op me af. Ze stonden nog net niet in de rij om met mij en andere tv-baasjes te praten.

Slijmen, schouderklopjes uitdelen en ondertussen in mijn oor tetteren over een of ander nieuw format dat ze wilden verkopen. Ook hoor je constant iedereen tegen elkaar zeggen: ’Geweldig wat jullie doen!’ ’Wat zie jij er goed uit!’ Om vlak daarna dezelfde mensen hun branchegenoten genadeloos af te horen kraken.

Opportunistisch gedrag kom ik ook nu nog best weleens tegen. Zenderbazen, televisieproducenten en BN'ers appen me soms, omdat ze koffie met me willen drinken („even gezellig bijkletsen”) of advies willen over bijvoorbeeld kijkcijfers. Vervolgens hoor ik via via hoe ze werkelijk over me denken.

Waarom al die hartelijkheid als je het niet meent? Tja, dat is typisch de mediawereld, 100 procent.